УКР/ENG / pol


DZIAŁ NAUKOWY


Czy może być coś bardziej zachwycającego niż labirynt idei, niespodziewanych treści, intelektualnych pułapek, ostrych sprzeczek, zagadnień i wątpliwości wzniosłych myśli? Labirynt – to wątpliwości nauki. Na rozwiązanie zaprasza i ciebie... Najśmielszych. Najryzykowniejszych. Dla których 'szalone pomysły' – to nić Ariadny, sposób na odnalezienie Drogi.

Centrum Łesia Kurbasa właśnie tak rozumie współczesną teorię, zwłaszcza teatrologiczną, którą, aby była adekwatna do czasu- XXI wieku, dopiero trzeba tworzyć.

Nasz dział naukowy potrzebuje naukowców różnych dziedzin: teatroznawców tradycyjnych, socjologów sztuki, filozofów antropologii, kulturoznawców, którzy badają teatr. Wydział został właśnie tak zaplanowany. Ceniony byłby także fizyk i matematyk, który znalazłby nowoczesne metody, powiedzmy, 'matematyki metaforycznej'. Albo historyk, który miałby jeszcze wyczucie nowatorskiego podejścia historycznego, które opiera się na konstruktach 'co by było gdyby'. To wszystko realnie istnieje dziś w nauce i daje wysokie efekty. Należy tylko przyłączyć tych odważnych. Nasz oddział zajmuje się 'fundamentem teorii'. Przekonani jesteśmy w istnienie głębinowych prawideł istnienia teatru i sztuki wogóle. Radykalnych jak tablica Mandelejewa, pięknych i żywych jak teoria Fermiego. Właśnie ich poszukujemy i je znajdujemy. Teatr jest dla nas nielinearnym, otwartym systemem, który działa na zasadach samorealizacji. Jego przodujące mozliwości są niemalże fantastyczne. W naszych naukowych badaniach ,,Teatr ukraiński XX wieku”, ,,Tekst kultury w poszukiwaniu autora”, ,,Zaproszenie do Chaosu”, ,,Kurbasowskie czytania” i wiele innych obecne są nowe metodologie i nowe ,,rozwiązania” teatru współczesnego, a także ,,inne” spojrzenie na ustalone rzeczy, zwłaszcza na historię teatru.

Teraz najważniejsze. Teatr i nauka o teatrze nie może nie reagować na principialne nowe konfiguracje ,,czasu” i ,,przestrzeni”, spowodowane trzema fundamentalnymi naukowymi rewolucjami XX wieku na które przedewszystkim akurat reaguje ,,namiętny” nielinearny system – kultura sztuki, a więc – teatr.

Dziś teatr znajduje się w tzw. postnieklasycznej przestrzeni, gdzie panują inne zasady niż w przestrzeni kultury klasycznej. Właśnie te zasady badamy. Tu nie ma dyktatury związków przyczynowo-skutkowych czy obowiązującej wszystkich ,,jednej prawdy”, silnej hierarchii albo ,,człowieka jako miary wszechrzeczy”. To jest bardziej złożone i swobodniejsze. W tej przestrzeni panuje nieprzewidywalność, prawdopodobieństwo, swoboda interpretacji, kultura pytania a nie odpowiedzi...

To – miejsce spotkania uczonego i poety, miejsce nowego podejścia do naukowej poprawności i naukowej siły.

Nasz dział teorii fundamentalnej określił się właśnie w tym kierunku. Myślimy, że najbardziej efektywnym.

 

AKTUALNOŚCI / centrum / ŁEŚ KURBAS / wystawy
projekty / osoby / biblioteka / partnerzy / KONTAKT